ผู้ชายบางคนเริ่มสังเกตว่ารูปร่างขององคชาตเปลี่ยนไปจากเดิม

เช่น

• องคชาตโค้งงอมากขึ้นกว่าปกติ
• รู้สึกเจ็บขณะแข็งตัว
• คลำได้ก้อนแข็งใต้ผิวหนังบริเวณลำองคชาต
• มีปัญหาการมีเพศสัมพันธ์จากการแข็งตัวที่ผิดรูป

อาการเหล่านี้อาจสัมพันธ์กับภาวะที่เรียกว่า

Peyronie’s Disease

โรคที่เกิดจากการสร้างพังผืดผิดปกติภายในเนื้อเยื่อขององคชาต และอาจส่งผลต่อทั้งรูปร่าง การแข็งตัว และคุณภาพชีวิตทางเพศ

Peyronie’s Disease คืออะไร?

Peyronie’s Disease คือภาวะที่เกิดการสะสมของเนื้อเยื่อพังผืด (Fibrous Plaque)

ภายในชั้นเนื้อเยื่อที่เรียกว่า

Tunica Albuginea

ซึ่งเป็นเยื่อหุ้มรอบเนื้อเยื่อแข็งตัวขององคชาต

เมื่อเกิดพังผืดบริเวณนี้

ความยืดหยุ่นของเนื้อเยื่อจะลดลง ทำให้องคชาตเกิดการดึงรั้งผิดปกติในขณะแข็งตัว

ส่งผลให้เกิด

• Penile Curvature (องคชาตโค้งงอ)
• Painful Erection (เจ็บขณะแข็งตัว)
• Penile Shortening (ความยาวลดลงในบางราย)
• Erectile Dysfunction ร่วมด้วยในบางคน

ตามข้อมูลจาก American Urological Association หรือ AUA Guideline 2026

ภาวะนี้พบในผู้ชายประมาณ

3–9% ของประชากรชายอายุมากกว่า 18 ปี

แม้ในความเป็นจริงอาจพบมากกว่านี้ เพราะผู้ป่วยจำนวนมากไม่เข้ารับการตรวจ

Peyronie’s Disease เกิดจากอะไร?

สาเหตุยังไม่สามารถอธิบายได้ทั้งหมด

แต่เชื่อว่าเกี่ยวข้องกับ

Microtrauma Repetitive Injury Theory

หรือการเกิดบาดเจ็บเล็กๆ ซ้ำๆ ต่อเนื้อเยื่อองคชาตระหว่างการแข็งตัวหรือมีเพศสัมพันธ์

ในบางคน ร่างกายเกิดกระบวนการซ่อมแซมผิดปกติ

ทำให้เกิดการสะสมของ Collagen มากเกินไป จนกลายเป็นแผ่นพังผืดถาวร

ปัจจัยเสี่ยงที่พบร่วมได้ เช่น

• อายุเพิ่มขึ้น
• โรคเบาหวาน
• การสูบบุหรี่
• ภาวะ Erectile Dysfunction
• ประวัติการบาดเจ็บต่อองคชาต
• โรคพังผืดบางชนิด เช่น Dupuytren contracture

อาการและระยะของโรค

โรคนี้มักแบ่งเป็น 2 ระยะสำคัญ

1. Active Phase (ระยะอักเสบ)

มักเกิดในช่วงประมาณ

6–18 เดือนแรก

ในระยะนี้ พังผืดยังมีการเปลี่ยนแปลงต่อเนื่อง

ผู้ป่วยอาจมีอาการ

• ปวดขณะแข็งตัว
• องคชาตเริ่มโค้งมากขึ้นเรื่อยๆ
• คลำได้ก้อนแข็งใต้ผิวหนัง
• รูปร่างองคชาตเริ่มผิดรูปมากขึ้น

2. Stable Phase (ระยะคงที่)

โดยทั่วไปพบหลังประมาณ

12 เดือนขึ้นไป

ลักษณะสำคัญคือ

• ความโค้งงอไม่เพิ่มขึ้นแล้ว
• อาการปวดลดลงหรือหายไป
• พังผืดคงที่มากขึ้น
• เริ่มประเมินแนวทางรักษาระยะยาวได้

แพทย์วินิจฉัยอย่างไร?

การวินิจฉัยมักเริ่มจากการซักประวัติและตรวจร่างกายโดยแพทย์เฉพาะทาง

การประเมินสำคัญประกอบด้วย

Physical Examination

แพทย์คลำตำแหน่งพังผืดและประเมินลักษณะของ Plaque

Penile Curvature Assessment

ประเมินองศาความโค้งขององคชาตในขณะแข็งตัว

บางกรณีแพทย์อาจให้ผู้ป่วยถ่ายภาพเพื่อใช้เปรียบเทียบการเปลี่ยนแปลง

Penile Ultrasound

Penile Ultrasound ใช้ประเมิน

• ตำแหน่งของ Plaque
• การเกิด Calcification ภายในพังผืด
• ระบบไหลเวียนเลือดขององคชาต
• ภาวะ Erectile Dysfunction ที่อาจเกิดร่วมกัน

แนวทางการรักษา Peyronie’s Disease

การรักษาขึ้นอยู่กับ

• ระยะของโรค
• ระดับความโค้งงอ
• ผลกระทบต่อการมีเพศสัมพันธ์
• การมีภาวะ ED ร่วมด้วยหรือไม่

1. Intralesional Injection (ฉีดยาเข้าพังผืด)

ในผู้ป่วยบางกลุ่มสามารถใช้การฉีดยาเฉพาะที่ได้

Collagenase Injection

Collagenase Clostridium histolyticum หรือชื่อทางการค้าว่า Xiaflex

ปัจจุบันเป็นหนึ่งในวิธีที่มีข้อมูลวิจัยสนับสนุนมากที่สุด

ตามแนวทาง AUA 2026 แนะนำในผู้ป่วยที่

• อยู่ใน Stable Phase
• องคชาตโค้งประมาณ 30–90 องศา
• ไม่มี Calcification รุนแรงบางชนิด

ระดับคำแนะนำ: Grade B Evidence

Verapamil Injection

Verapamil เป็นอีกทางเลือกหนึ่งที่มีต้นทุนต่ำกว่า

แต่ข้อมูลวิจัยสนับสนุนยังน้อยกว่า Collagenase

2. การผ่าตัดรักษา

เหมาะในกรณีที่ความโค้งมาก หรือส่งผลต่อการมีเพศสัมพันธ์อย่างชัดเจน

โดยทั่วไปจะพิจารณาหลังโรคเข้าสู่ Stable Phase

Penile Plication Surgery

Penile Plication

ศัลยแพทย์ทำการพับเนื้อเยื่อฝั่งตรงข้ามกับด้านที่มีพังผืด

ข้อดีคือเทคนิคไม่ซับซ้อน

ข้อจำกัดคืออาจทำให้ความยาวองคชาตลดลงเล็กน้อย

Plaque Incision or Excision with Grafting

ใช้ในผู้ป่วยที่มี

• ความโค้งมาก
• Penile Indentation
• Deformity ซับซ้อน

แพทย์เปิดหรือเลาะพังผืด และใช้เนื้อเยื่อ graft ช่วยซ่อมแซม

Penile Prosthesis Surgery

Penile Implant Surgery เหมาะกับผู้ป่วยที่มี

Erectile Dysfunction ร่วมด้วยอย่างชัดเจน

โดยเฉพาะกรณีที่ยา ED ไม่ได้ผลแล้ว

สรุป

Peyronie’s Disease เป็นโรคที่เกิดจากการสร้างพังผืดผิดปกติภายในองคชาต

ทำให้เกิด

✓ องคชาตโค้งงอ
✓ เจ็บขณะแข็งตัว
✓ มีเพศสัมพันธ์ลำบาก
✓ อาจเกิด Erectile Dysfunction ร่วมด้วย

ข่าวดีคือ

ปัจจุบันมีหลายแนวทางรักษา ทั้ง

• การติดตามอาการ
• การฉีดยาเฉพาะที่
• การผ่าตัดแก้ไข

การวินิจฉัยตั้งแต่ระยะต้น มักช่วยให้วางแผนรักษาได้แม่นยำมากขึ้น

หากพบว่ารูปร่างองคชาตเปลี่ยนไปผิดปกติ ควรปรึกษาแพทย์เฉพาะทางระบบทางเดินปัสสาวะโดยเร็ว